บำบัด ‘ฮิคิโคโมริ’ ด้วยการจัดห้อง

ก่อนที่บ้านจะกลายเป็นเซฟโซนแสนอบอุ่นอย่างทุกวันนี้ ป๊งเปิดใจเล่าถึงอดีตที่เคยเผชิญกับโรค ‘ฮิคิโคโมริ’ (Hikikomori) หรืออาการแยกตัวจากสังคมในช่วงวัยรุ่น

“ตอนอายุ 16-17 แยกออกมาอยู่หอพัก รู้สึกข้างในตัวตนว่างเปล่ามาก เราแค่แต่งตัวสวยออกไปข้างนอก พอกลับมาห้องก็แค่นอน ห้องจะรก จะเหม็น จะเละเทะยังไงก็ช่าง เพราะไม่มีใครเห็นอยู่แล้ว” ป๊งเล่าย้อนความหลังถึงช่วงที่เธออยู่ในภาวะนั้นนานถึง 4-5 ปี

จนกระทั่งบุ๊กเข้ามาในชีวิต จึงเป็นจุดเริ่มต้นให้เธอหันมาสนใจสภาพความเป็นอยู่ “ถ้าวันนึงบุ๊กมาที่ห้องแล้วเห็นสภาพนี้ เขาจะรู้สึกยังไง ไม่อยากให้เขาเห็นเราสภาพนี้ อยากเป็นคนที่ดีขึ้น” การหันกลับมาดูแลห้องจึงเป็นจุดเริ่มของการกอบกู้ตัวเองจากภาวะนั้น

“สำหรับป๊ง การจัดบ้านคือการจัดใจ ตอนที่ใจเราพัง ห้องก็พัง แต่พอเราเริ่มลุกขึ้นมาเก็บของ จัดวางเฟอร์นิเจอร์ รดน้ำต้นไม้ เหมือนเราได้ค่อยๆ จัดระเบียบความคิดและความรู้สึกข้างในไปด้วย พอห้องเริ่มหายใจได้ เราก็เริ่มหายใจได้คล่องขึ้น”

สมการความคุ้มค่าฉบับคน ‘ติดบ้าน’

เมื่อบ้านเริ่มน่าอยู่ มุมมองเรื่อง ‘ความสุข’ และ ‘การใช้เงิน’ ของทั้งคู่ก็เปลี่ยนไป จากที่เคยโหมงานหนักจนร่างกายพัง “ผมเคยคิดว่าถ้าเรารายรับสูงจะทำในสิ่งที่ต้องการได้ แต่กลายเป็นว่าเราทำงานหนักจนเหมือนคนแปลกหน้าที่แค่มาอยู่ด้วยกัน แต่ไม่ได้ใช้เวลาร่วมกัน เลยหันมาปรับบาลานซ์ชีวิตใหม่”

ทั้งคู่ค้นพบทฤษฎีความคุ้มค่าใหม่ที่เรียกว่า ‘หน่วยค่าเงินตู้ไซด์บอร์ด’

“เราชอบคุยกันขำๆ ว่า ทริปนี้มูลค่าเท่ากับ 1 ตู้ไซด์บอร์ด (Sideboard) เลยนะ” บุ๊กเล่ากลั้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี “เมื่อก่อนเราไปเที่ยว จ่ายเงินหมื่นนึง นอนวิลลาได้ไม่ถึง 3 คืน แต่ถ้าเอามาซื้ออาร์มแชร์ดีๆ สักตัว เราได้นั่งมันทุกวัน อยู่กับมันเป็นปี ความสุขคืนกลับมาในทุกวันที่ได้นั่ง หรือแม้แค่มองก็มีความสุขแล้ว”

สำหรับคู่นี้ การลงทุนกับบ้านจึงให้ผลตอบแทนเป็นความสุขที่ยั่งยืนกว่าการแสวงหาความสุขชั่วคราวจากการไปพักโรงแรมหรือรีสอร์ตสวยๆ บุ๊กจึงไฟเขียวให้ป๊งแต่งบ้านได้เต็มที่ เพราะความสุขของป๊งก็คือความสุขของเขาเช่นกัน

จากแปลนบ้านใน นสพ. สู่ Home Stylist

“เหมือนการเติมเต็มวัยเด็กที่หายไป” ป๊งเล่าด้วยแววตาเป็นประกายเมื่อย้อนความทรงจำกลับไปสมัย 5 ขวบที่ชอบตัด ‘แปลนบ้าน’ โฆษณาบ้านจัดสรรในหนังสือพิมพ์ของพ่อมาวาดเล่นเป็นบ้านตุ๊กตากระดาษแบบ 2D แต่ความชอบนี้เหมือนจิกซอว์วัยเด็กที่หล่นหายไปนานถึง 25 ปี กระทั่งได้กลับมารีโนเวตโฮมออฟฟิศที่บ้านสิงห์บุรี

“พอทำออฟฟิศเสร็จ มันลามค่ะ (หัวเราะ) ลามจากชั้นล่างที่เป็นร้านค้าเก่าของแม่จนกลายเป็นการรีโนเวตบ้านทั้งหลัง”

บ้านที่สิงห์บุรีจึงเป็น ‘สนามลองฝีมือ’ เธอใช้เวลาฝึกฝนทักษะการจัดวาง ลองผิดลองถูกกับเฟอร์นิเจอร์เดิมที่มีอยู่ทุกวัน “ผมเห็นป๊งตื่นมาดู Pinterest ทุกเช้า เก็บ Reference จากบ้านสวยๆ ใน IG ผนังบ้านนี่เต็มไปด้วยรูจากการย้ายตำแหน่งกรอบรูป ย้ายชั้นวางของแทบทุกวัน” ซึ่งบุ๊กคอยซัปพอร์ตภรรยาเต็มที่เสมอ และให้กำลังใจว่า “ทำไปเลย เดี๋ยววันหนึ่งจะส่งผลเอง”

“ป๊งไม่ได้ตั้งเป้าว่าต้องมีคนมาจ้าง แค่อยากให้ตัวเองเก่งขึ้นทุกวัน” ในที่สุดความทุ่มเทฝึกฝนอย่างหนัก ทำให้ป๊งกลายเป็น Home Stylist ที่สามารถเนรมิตห้องเปล่าให้สะท้อนตัวตนผู้อยู่อาศัยได้อย่างลงตัว เช่นเดียวกับคอนโดวิวหลักล้านแห่งนี้ที่เธอภูมิใจที่สุดเพราะได้ตกแต่งเองทั้งหมดตั้งแต่เริ่มต้น

ไม่บิวต์อิน! เพราะความรู้สึกเปลี่ยนได้ทุก (3) วัน

เอกลักษณ์ที่ชัดเจนที่สุดของบ้านนี้คือ ‘ไม่บิวต์อิน’ เพราะป๊งเชื่อว่าความรู้สึกคนเราเปลี่ยนแปลงได้ตลอด

เฟอร์นิเจอร์ลอยจึงตอบโจทย์ทั้งคู่ที่สุด

“วันนี้ป๊งอยากได้มู้ดอบอุ่น ก็เอาชั้นวางของมากั้น พรุ่งนี้อยากได้ความโปร่ง ก็ย้ายชั้นออก ถ้าบิวต์อินก็เหมือนขังตัวเองไว้กับอารมณ์เดิมๆ แต่เฟอร์นิเจอร์ลอยตัวเปิดโอกาสให้พื้นที่ได้ ‘หายใจ’ และปรับเปลี่ยนไปตามอารมณ์ของเราได้อย่างอิสระ”

บุ๊กยกมือขอเมาท์ป๊งหน่อย “ช่วงที่ป๊งค้นหาสไตล์ตัวเอง เขาจริงจังมากกก ป๊งตื่นมาจัดห้องทุกวัน ห้องนี้เสร็จก็เปลี่ยนไปห้องโน้น เปลี่ยนไปเรื่อยๆ อย่างช้าสุดคือ 3 วัน ห้องก็เปลี่ยนอีกแล้ว หมุนโซฟา ย้ายมุมต้นไม้ บางทีผมทำงานกลับมา เฮ้ย โซฟานี้มาจากไหน อ้าว แล้วพรมผืนเดิมหายไปไหนแล้ว” (หัวเราะ)

ช่วงค้นหาตัวตนของป๊งทำให้สไตล์การแต่งบ้านจึงลื่นไหลมาก จาก Cozy Minimal สไตล์มูจิ ค่อยๆ ขยับขยายสู่สไตล์วินเทจเพราะหลงเสน่ห์ข้าวของแอนทีก ก่อนจะมาอินจัดกับสไตล์ Mid-Century Modern หลังได้ไปเปิดโลกที่ ‘ตึกแดง’ จตุจักร “ตอนนั้นเหมือนหลุดเข้าไปในดินแดนมหัศจรรย์ ของเก่าที่มีร่องรอย มีตำหนิ กลับกลายเป็นของมีเสน่ห์ที่มีเรื่องเล่าในตัวเอง”

เมื่อ ‘ฟังก์ชัน’ ปะทะ ‘ฟีลลิง’

ความสนุกอีกอย่างของบ้านนี้คือการหาบาลานซ์ระหว่าง ‘บุ๊ก-สายฟิลลิง’ กับ ‘ป๊ง-สายฟังก์ชัน’ ที่ต้องมาเจอกันคนละครึ่งทาง เรื่องเล่าที่ทำให้คนฟังอมยิ้มตามคือ ‘สงครามกรรไกร’ บุ๊กผู้ออกตัวว่าเป็นสายฟิลลิง เน้นหยิบใช้งานง่าย เขาเจอปัญหาว่ากรรไกรชอบล่องหนเวลาต้องการใช้ เลยคิดซื้อกรรไกรเพิ่มแล้ววางกระจายให้ทั่วบ้าน อยากใช้เมื่อไหร่ตรงไหนจะได้ไม่ต้องหา! แต่ป๊งนักจัดบ้านสายฟังก์ชัน ผู้ต้องการให้บ้านเป็นระบบโดยไม่ต้องเติมของอีก ไม่งั้นของจะเฟ้อไปหมด เลยขอให้บุ๊กฝึกใช้ของแล้วเก็บเข้าที่

แล้วตัวช่วยที่มาหย่าศึกครั้งนี้ก็คือรถเข็นที่ป๊งใช้วางโหลใส่กรรไกร รวมถึงของจำเป็นอื่นๆ ที่ใช้งานบ่อย เช่น สายชาร์จ รีโมต ที่รองแก้ว รวมถึงคัตเตอร์ โดยหาที่ใส่แล้วจัดวางเป็นหมวดหมู่บนรถเข็นคันเล็ก จะใช้ตรงไหนก็แค่เข็นไป

“หลายคนบอกว่าคอนโดเราของเยอะมากเลย จัดการยังไง จริงๆ ป๊งไม่ได้จัดการอะไรเลย เพราะว่าเขาอยู่ในที่ของเขา ไม่เคยเกะกะขวางหูขวางตา เราแค่ปัดกวาดทำความสะอาด”

บุ๊กช่วยยืนยันอีกเสียงว่า “ผมชอบนั่งทำงานที่โต๊ะกินข้าว ตอนแรกโต๊ะรกไปหมด รถเข็นคันใส่ของคันเล็กของป๊งช่วยให้ทุกอย่างดูเป็นระเบียบ สวยงาม และสะดวกขึ้นเยอะเลย”

แต่ในความ ‘ตาถึง’ ของป๊งที่ใช้ของธรรมดาๆ มาตกแต่งบ้าน ก็มีหลายครั้งที่เจ้าตัวกลับลังเลในการตัดสินใจ “ผมเห็นป๊งยืนจ้องพรมผืนหนึ่งอยู่นานเป็นชั่วโมง สวยถูกใจแต่ราคาสูง ผมเลยบอกป๊งว่า ‘เปลี่ยนพรม ห้องเปลี่ยนเลยนะ’ เขาถึงยอมซื้อ” แล้วพรมผืนนั้นก็ทำให้ห้องดูคอมพลีตขึ้นมาทันที

‘กระจก’ สะท้อนตัวตน

บทสนทนาเดินทางมาถึงช่วงสุดท้าย เราถามถึงนิยามความหมายของคำว่า ‘บ้าน’ บุ๊กนิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนบอกว่า

“บ้านคือกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนตัวตนของผู้อยู่อาศัย ในวันที่เราอยากพัฒนาตัวเอง บ้านก็ค่อยๆ เติบโตและเปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับเรา มันคือพื้นที่ที่มีชีวิต ไม่ใช่แค่สิ่งปลูกสร้าง คนส่วนใหญ่เฝ้ารอวันหยุดยาวเพื่อขับรถไปพักรีสอร์ตสวยๆ ริมทะเล หรือรอสุดสัปดาห์เพื่อไปเช็กอินนั่งชิลล์ตามคาเฟ่ แต่สิ่งนี้เกิดขึ้นกับเราทุกวันที่บ้านหลังนี้ ผมอยากชวนให้กลับมาอยู่กับตัวเอง ดูแลตัวเอง เพราะนี่คือเรื่องใกล้ตัวที่เราละเลยและมองข้ามไป”

ในขณะที่ป๊ง ผู้หญิงที่เคยหลงทางในโลกการทำงานอันแสนวุ่นวายจนละเลยการดูแลตัวเอง เธอให้นิยามบ้านสั้นๆ แต่กินใจว่าเป็น ‘เซฟโซน’ ของชีวิต

“คนส่วนใหญ่จะรู้สึกว่า การออกไปใช้ชีวิตนอกบ้านคือการเติมความสุข แต่สำหรับป๊ง ชอบที่จะอยู่บ้านมากกว่า เพราะบ้านคือพื้นที่ปลอดภัยที่บ่งบอกตัวตนความเป็นเรา”

เมื่อความสุขจากบ้านเต็มเปี่ยม ทั้งคู่จึงส่งต่อความรู้สึกดีๆ และแรงบันดาลใจผ่านเพจ ‘Homebies จัดบ้านเป็นงานอดิเรก’ เพื่อแชร์ประสบการณ์การจัดบ้านและเป็นกำลังใจให้คนอื่นกล้าลุกขึ้นมาจัดบ้านในแบบของตัวเองกัน

แล้ว ‘บ้าน’ ของคุณละ ยังหายใจได้สะดวกอยู่หรือเปล่านะ