“มีนมองว่างานของตัวเองไม่ได้มีสไตล์ที่ชัดขนาดนั้นค่ะ งานเมื่อ 10 ปีที่แล้วของมีนก็ไม่ใช่แบบนี้เลย มีนมองว่างานของเราเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตามตัวเราเองที่โตขึ้น และเราเองก็ชอบลองอะไรใหม่ๆ ด้วย เมื่อก่อนมีนจะชอบวาดภาพเหมือนและวาดภาพคนด้วยสีน้ำ ตอนนั้นเราจะยึดกับสิ่งที่มีอยู่จริง สิ่งที่ความถูกผิดชัดเจน เราจะไม่ค่อยกล้าเปลี่ยนแปลงรูปทรงให้ผิดรูปผิดร่าง”

กว่าจะมาเป็น Abstract Art สีสันฉูดฉาด มีนเคยวาดภาพเหมือนและวาดภาพพอร์เทรตเสียส่วนใหญ่ ระหว่างที่พูดคุยกันมีนก็ยกอัลบัมผลงานของเธอมากางให้เราได้เห็นเรื่องราวของลายเส้น ผ่านจรดมือของมีนที่กว่าจะมาเป็น Abstract Art ที่สื่อสารความรู้สึกของเธอได้ ก็ใช้เวลาพัฒนาสไตล์งานของตัวเองนานกว่า 10 ปี จนผลงานเต็มแฟ้ม เก็บผลงานมากกว่า 8 เล่ม (ที่จั่วว่า 8 เล่มเพราะมีนหอบกองแฟ้มผลงานมาให้ ONCE ได้ดูถึง 8 เล่ม ซึ่งเราเชื่อว่ามีนยังมีเล่มที่ไม่ได้ยกมาให้เราได้ดูมากกว่านี้อีกนะ)

“เมื่อก่อนเรารู้สึกอึดอัดกับการวาดภาพแบบเดิม เพราะทุกครั้งที่เราได้เห็นคนที่วาดตามจินตนาการได้ เราจะรู้สึกว่าทำไมเขาดูอิสระจัง เราอยากเป็นคนแบบนั้นบ้าง มีนเลยลองเริ่มจากการวาดดอกไม้ที่ไม่ต้องเหมือนจริง ลดทอนรูปทรงบางอย่างให้ง่ายขึ้น จนมาถึงตอนนี้ที่มีนเริ่มเล่าถึงความรู้สึกได้มากขึ้นแล้ว เพราะความรู้สึกของคนไม่ได้มีหน้าตาชัดเจน”

มีนย้ำกับเราว่า จริงๆ ตัวเธอเองก็ไม่กล้าพูดได้เต็มปากว่าเธอเป็น Abstract Artist เพราะศิลปิน Abstract Artist ที่ทำงานผ่านความหมายที่ลึกซึ้งกว่าเธอก็มีอยู่มากมาย แต่เรากลับมองว่า การเป็นศิลปินนามธรรมร่วมสมัยอาจไม่ยึดโยงกับนิยามเก่าๆ ว่า ‘Abstract Artist จะต้องทำงานลึกซึ้ง’ เพียงเท่านั้น แต่ Abstract Artist ในการตีความใหม่ที่เปลี่ยนไปตามยุคสมัย อาจหมายถึงการสื่อสารความรู้สึกนึกถึงและสื่อสารจิตวิญญาณของศิลปินผ่านภาพก็เป็นได้เหมือนกัน

สำหรับมีนแล้ว เธอนิยามผลงานของตนเองว่าอะไรกันนะ?

“เราคงเป็นคนที่ใช้สีและรูปทรงเพื่อสื่อสารอย่างเรียบง่าย แต่ซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเองที่สุดค่ะ”

รูปทรงที่มีนมักใช้ในงานจนสะดุดตาเราคือ รูปทรงแฉกที่คล้ายกับดาวและวงกลม จะบอกว่าเธอชื่นชอบดวงดาวเป็นพิเศษจึงวาดรูปทรงแฉกเยอะก็อาจจะไม่ถูกต้องทั้งหมด แต่เป็นเพราะรูปทรงนั้นพัฒนามาจากความชอบในการวาดภาพดอกไม้ตั้งแต่สมัยที่มีนยังชอบวาดภาพเหมือน ทำให้เราค่อยๆ เข้าใจว่า ทุกลายเส้นและรูปทรงที่มีนบิดแต่งขึ้นตามจินตนาการของเธอในวันนี้ คือสิ่งประกอบสร้างจากประสบการณ์เดิมของเธอ ซึ่งเธอได้ก้าวข้ามประสบการณ์นั้นมาพร้อมกับหยิบเสี้ยวความเป็นตัวตนมาใช้ในงานสไตล์ใหม่ๆ ที่เธอได้ค้นพบด้วยตัวเอง

“สมมติถ้ามีนอยากเล่าเรื่องความสุข มีนมักจะคิดว่า อะไรที่สื่อถึงความสุขจริงๆ และอะไรที่ไม่จำเป็นต่อคำนั้น มีนก็จะตัดออกเลย เพื่อให้เหลือแค่แก่นจริงๆ ที่อยากจะสื่อสาร เช่น มีนอยากเล่าเรื่องความเหงา มีนก็ใช้แค่รูปทรงเดียวก็พอ เพื่อให้มันดูโดดเดี่ยวกลางพื้นที่โล่งๆ หรือถ้าพูดถึงความแปลกแยก มีนก็อาจจะวาดรูปทรงหนึ่งที่แปลกแยกออกท่ามกลางรูปทรงอื่นๆ ที่เหมือนกัน นี่คือวิธีที่ใช้รูปทรงของมีนในตอนนี้ค่ะ”

นอกจากดอกไม้ วงกลม รูปดาว หรือทรงแฉก สีสันที่มีนใช้ก็มีความเฉพาะตัว เพราะเธอมักเลือกสีสันสดใสที่แม้ไม่ได้จะหมายถึงความสุข หรือความสนุกตลอดไป แต่ทุกภาพมักมีเทคนิคในการสื่อสารผ่านสีสันนั้นตามการตีความจากประสบการณ์ที่มีนได้พบเจอในแต่ละวัน

“สีที่เรารู้สึกว่ามีพลังที่สุดคือสีส้มอมแดงค่ะ มีนรู้สึกว่าพลังเยอะดี ถ้าวันไหนมีนมีพลังเยอะๆ ภาพนั้นก็จะถูกสาดสีนี้ลงไปก่อนเลย แต่ถ้าโมโหก็สาดสีประมาณนี้เหมือนกัน แค่อาจจะสีเข้มกว่า หรือใช้รูปทรงที่แตกต่างออกไป ส่วนวันไหนที่มีความสุขหรือมีวันที่สบายๆ สีมักจะเป็นโทนสีอ่อนๆ สีฟ้าอ่อน สีชมพูอ่อน สีเขียวอมเหลืองค่ะ”

แม้มีนจะบอกว่าเป็นโทนสีอ่อนๆ แต่สีอ่อนเหล่านั้นก็ยังมีความสะท้อนแสง ยังมีความสดใสอยู่ในตัวอยู่ ทำให้สไตล์การลงสีของมีนมีความชัดเจน และสะท้อนตัวตนของมีนที่เป็นคนร่าเริงด้วย เพราะระหว่างที่นั่งคุยกัน เราได้เห็นรอยยิ้มของมีนระหว่างเล่าเรื่องราวผลงานของเธอให้เราฟัง ทำเอาเรารู้สึกสนุกกับงานทุกชิ้นของมีนไปด้วยเลยจริงๆ

“ภาพส่วนใหญ่มักสื่อสารความรู้สึกข้างในตัวเองที่เกิดขึ้นในช่วงนั้นๆ ค่ะ เพราะมีนเป็นคนอ่อนไหว ขี้คิดมาก ขี้กังวล จนบางครั้งจัดการไม่ได้ จุดเริ่มต้นมาจากภาพเส้นยึกยือภาพนั้นที่อยู่บนผนัง เกิดจากการที่เราหยุดคิดไม่ได้ เลยหยิบปากกามาขีดๆ วนๆ เป็นลูปแบบไม่รู้จบเพื่อให้ตัวเองนิ่งขึ้นค่ะ”

มีนชี้ไปที่ภาพบนผนังที่อยู่เหนือโต๊ะทำงานของเธอ ที่ภาพเส้นวนลูปนั้นมีอยู่สองรูป เป็นหนึ่งในจุดเริ่มต้นที่ทำให้มีนกล้าลองให้อารมณ์ตัวเองนำพาจนเกิดเส้นร่าง รูปทรง และสีสันที่หลากหลายขึ้น

“หลังจากนั้นมีนก็เริ่มวาดจากเรื่องราวในชีวิตประจำวันค่ะ เช่น วันที่เครียด วันที่ไม่สนุก มีนก็จะลองจด 3 คำสำหรับวันนั้นดู เช่น โคตรเหนื่อย โมโห และเหงา แล้วเอา 3 คำนั้นมาลองทำเป็นรูป ซึ่งการที่จะวาดภาพอารมณ์ในแต่ละวันลงบนแคนวาสก็ทำได้ยาก มีเงื่อนไขเยอะ มีนเลยวาดลงไอแพดแทนค่ะ”

ระหว่างที่เราพูดคุยกัน ก็มีอีกผลงานหนึ่งที่มีนยังวาดไม่เสร็จดี เป็นผลงานสำหรับ Group Exhibition ต้อนรับปีม้าที่แม้ว่ามีนจะได้โจทย์ให้วาดถึงปีม้าและปีนักษัตรของตัวเอง แต่ผลงานของมีนก็ยังคงตัวตนด้วยสีสันและรูปทรงที่สะท้อนตัวตนของมีนได้อย่างชัดเจน

“พอทำงานแบบนี้ไปเรื่อยๆ มีนก็เริ่มเห็นอารมณ์ตัวเองชัดขึ้นค่ะ งานประเภทนี้เป็นงานที่ทำเพื่อความเข้าใจตัวเอง เหมือนเรียนรู้ตัวเองมากขึ้น เพื่อจะได้เป็นคนที่มีความสุขค่ะ”

ผลงานของมีนในวันนี้อาจจะไม่ใช่รูปแบบตายตัวที่มีนจะสะบัดแปรงในรูปทรงและสีสันแบบนี้ตลอดไป ในอนาคตมีนอาจจะได้ค้นพบสไตล์ศิลปะในรูปแบบใหม่ๆ ที่ ‘ทลายกรอบเดิม’ ของเธอในแบบที่มีนเองก็อาจจะคาดไม่ถึงเช่นเดียวกัน