คาแรกเตอร์เด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชายที่เห็นในงานล่าสุดของเก่งคือใคร?

น้องผู้ชายเพิ่งเริ่มออกมาให้เห็นในช่วงต้นปีนี้ครับ เพราะก่อนหน้านี้ผมวาดน้องผู้หญิงมานานแล้ว น้องผู้ชายชื่อ ‘กล้า’ ส่วนน้องผู้หญิงชื่อ ‘ฟ้า’ ซึ่งจริงๆ น้องฟ้าผมตั้งชื่อนี้ด้วยความที่มองว่ าน้องฟ้าเป็นเด็กที่ไม่ได้เรียบร้อยขนาดนั้น มีความสู้ๆ เป็น ‘น้องฟ้าสู้ๆ’ อยู่ น้องฟ้าคือเด็กที่มีความบู๊กว่าน้องกล้า เพราะน้องกล้าเป็นเด็กที่รักสงบ ชอบอ่านหนังสือเงียบๆ มีความนิ่งอยู่ในตัว

ช่วงโควิดผมเริ่มวาดเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง แต่วาดแบบหันหลังครับ น้องคนนี้ออกมาในตอนนั้นเพราะช่วงโควิดเรารู้สึกว่า ทำไมโลกมันมืดมนจังเลยนะ แต่พอโควิดซาลงแล้ว เราก็เริ่มมาคิดว่า จริงๆ แล้วถ้าน้องผู้หญิงหันกลับมา หน้าตาของน้องจะเป็นแบบไหนกันนะ นี่คือจุดเริ่มต้นของคาแรกเตอร์น้องฟ้าครับ ซึ่งในตอนที่วาดน้องฟ้าขึ้นมา ผมก็ไม่ได้มี Reference อะไรมากมายเลยครับ แต่รู้สึกว่าชอบตัวละครที่ใส่กระโปรงสีขาว ผมยาว รองเท้าแนวๆ แมรีเจน (Mary Jane) หรือบัลเลต์ เพราะพื้นฐานผมชอบการ์ตูน ‘ทิม เบอร์ตัน’ มีความหลอนๆ ผีๆ หน่อย อย่างกระโปรงนักเรียนสีขาวก็มีความเหมือนเด็กที่อยู่ในโรงเรียนประจำด้วย

ส่วนน้องฟ้าและน้องกล้าไม่ได้อยากวาดออกมาให้เป็นประเด็นสังคมอะไรขนาดนั้น อย่างที่บอกว่าผมทำงานสายเต็กเป็นหลัก แล้วก็กลับมาวาดรูปเพื่อเติมแพสชันของตัวเองมากกว่า ฉะนั้น ผมเลยอยากวาดตามความรู้สึกและอารมณ์ของผมในช่วงนั้น เพราะงานบางชิ้นที่วาดบริบทตามสังคม อาจจะไม่ได้ยั่งยืนในมุมมองของผมด้วยครับ ซึ่งในเซ็ตภาพล่าสุดคือชุดงานปีใหม่ที่น้องฟ้าน้องกล้าออกมาเฉลิมฉลองอะไรบางอย่าง มีทั้งภาพที่ขี่ม้าลุยไฟเรียกเงินเรียกทอง หรือมีทั้งภาพที่สื่อถึงความโชคดีและการเกิดใหม่ ผลงานในตอนนี้จึงเป็นการทำงานที่อยากเล่าการเดินทางของตัวเองมากกว่าครับ

น้องฟ้ากับน้องกล้ามีความคล้ายเก่งบ้างหรือเปล่า

ผมว่าศิลปินและนักวาดทุกคนมักวาดภาพโดยมีพื้นฐานบางอย่างมาจากตัวเองนะครับ ว่าง่ายๆ คือถ้าเอาภาพผลงานมาเรียงแล้วเทียบหน้าศิลปินที่วาด ก็จะเห็นได้เลยว่ามีบางอย่างที่เหมือนกัน อาจจะดวงตา สีผม ทรงผม หรือบางส่วนประกอบที่คล้ายคลึงกันอยู่ อย่างของผมที่บางมุมก็จะชอบเล่นเกม ชอบแข่งขันอยู่หน่อยๆ เหมือนน้องฟ้า แต่บางครั้งผมก็ชอบความสงบที่ได้อยู่กับตัวเองแบบน้องกล้าด้วยครับ

งานของเก่งนอกจากคาแรกเตอร์จะมีกลิ่นอายงานไทยๆ เพราะชื่อของน้องฟ้าน้องกล้า แต่จริงๆ แล้วงานของเก่งได้รับอิทธิพลจากงานสไตล์ไหนมากที่สุด?

ส่วนใหญ่ผมชอบงานสไตล์เอเชียครับ มีผสมผสานความเป็นตะวันตกนิดหน่อย แต่ผมชอบงานศิลปะที่มีเรื่องราวซ่อนอยู่ มีวัฒนธรรมอยู่ในนั้น ถ้าจะให้นิยามสไตล์งานของตัวเองก็คงยากเลยครับ แต่อาจจะบอกได้ว่างานของผมมีความเอเชีย มีความ Realism ผสมผสานกับ Architecture แล้วก็มีความลึกลับและมีเวทมนตร์อะไรทำนองนั้นด้วยครับ

จริงๆ แล้วนอกจากงานสไตล์ที่บอกไป ผมทำงานสไตล์คอลลาจด้วย แต่งานคอลลาจจะไม่ได้อยู่ในผลงานของ iamkhawpy อย่างชัดเจนครับ เพราะส่วนใหญ่ผมได้ทำงานคอลลาจในงานสายอินทีเรียร์ ผมนำการออกแบบงานคอลลาจเพื่อใช้ในการนำเสนอคอนเซปต์สำหรับการออกแบบ ฉะนั้น ผมเลยมักจะวาดภาพด้วยการซ่อนคอนเซปต์และมีเรื่องราวที่อยากเล่าซ่อนอยู่ในวัตถุหนึ่งๆ ที่อยู่ในงาน หรืออย่างการวางวัตถุในภาพ เราก็ใช้วิธีการวางวัตถุหรือเห็นภาพออกมาคล้ายๆ กับงานคอลลาจที่ผมทำด้วยครับ ผมเลยไม่แน่ใจว่า งานของผมต้องนิยามตัวเองว่าแบบไหน ไม่อยากจำกัดนิยามของงานด้วย เพราะนอกจากการได้รับอิทธิพลจากการทำงานคอลลาจแล้ว ผมก็มักทำงานสไตล์ไอโซเมตริกนิดหนึ่งด้วยครับ ถ้าสังเกตดีๆ ตึกจะไม่ใช่แค่การเอาตึกมาวางในภาพ แต่มันมีความเอียง ทำให้เห็นมุม ขนาดและแสงเงาของตัวตึกด้วย ตัวหลังคาก็มักใช้หลังคาสามเหลี่ยม เพราะนำเสนอความเป็นไทยออกมา ฉะนั้น เลยไม่แน่ใจเลยว่างานของผมเป็นสไตล์ไหน (หัวเราะ)

ที่บอกว่าชอบงานสไตล์เอเชีย นอกจากประเทศไทยแล้ว ยังมีงานจากประเทศไหนบ้างที่มีอิทธิพลกับเก่งด้วย

อาจจะเอนไปฝั่งญี่ปุ่นเสียเยอะ มีจีนมาผสมผสานบ้าง แต่สถาปัตยกรรมในภาพของผมมักมีความเป็นญี่ปุ่นนะ มีความมินิมัล เน้นสบายตาเสียส่วนใหญ่ เพราะส่วนตัวผมชอบงานสไตล์ญี่ปุ่นอยู่แล้วด้วย แต่ก็ไม่อยากจำกัดตัวเองว่าต้องทำงานเฉพาะงานแบบญี่ปุ่น เพราะในตัวงานของผมก็มีบางชิ้นส่วนที่มีความเป็นตะวันตกเข้ามาด้วยเหมือนกัน ผมไม่อยากจำกัดตัวเองจนเกินไป

งานแต่ละยุคของ iamkhawpy เป็นแบบไหนบ้าง

อย่างที่บอกไปว่า ผมชอบทิม เบอร์ตันใช่ไหมครับ ช่วงมหา’ลัยเป็นยุคที่ผมหลงใหลในงานสไตล์การ์ตูนทิม เบอร์ตันเลย ช่วงนั้นก็มักจะฝึกวาดภาพสีน้ำ มีความสดใสแบบสีอ่อนๆ มีความคลีนสไตล์มินิมัล แต่ยังแฝงความเป็นญี่ปุ่นหน่อยๆ มาตั้งแต่แรก ช่วงนั้นผมทดลองวาดภาพหลายแบบเลยครับ มีทดลองวาดด้วยสีไม้ด้วย แต่ไม่ได้สันทัดขนาดนั้น จนกระทั่งเริ่มรู้สึกว่าชอบวาดภาพสไตล์ตึก อาคาร จนเคยมีนิตยสารติดต่อมาให้วาดประกอบหนังสือบ้าง แล้วก็เคยมีนิทรรศการเล็กๆ ที่ 10ml. Cafe Gallery ซึ่งเล่าถึงเรื่องความฝันแบบดาร์กๆ ครับ ตอนนั้นก็แสดงงานไปประมาณ 20 กว่ารูปได้นะ หลังจากนั้นผมก็เริ่มลองวาดภาพลงใน NFT ครับ แล้วก็หยุดวาดภาพไปช่วงหนึ่งเลย เพราะจริงๆ ผมหยุดวาดภาพในช่วงนั้นจากความรู้สึกหนึ่งที่เกิดขึ้นแหละครับ ผมมองว่าการที่เราอยากจะทำให้การวาดภาพเป็นอาชีพในแบบที่เราตั้งใจหาเงินจากมัน ผมกลับรู้สึกว่ามันเครียดจัง ไม่ได้มีความสุขกับการวาดภาพไปเรื่อยๆ แบบเมื่อก่อน หรืออย่างการวาดภาพตามบรีฟลูกค้าก็อาจจะไม่ใช่ตัวตนของเราไปแล้ว ทำให้ช่วงนั้นผมหยุดวาดรูปไปครับ

แต่ปี 2026 กับชุดภาพปีใหม่ที่มีน้องฟ้ากับน้องกล้า ทำให้ผมกลับมามีเป้าหมายเล็กๆ และมีแพสชันขึ้นมานะครับ เพราะผมอยากมีโอกาสได้ออกงาน BKKIF สักครั้งหนึ่ง ผมอาจจะยังไม่ได้ตั้งเป้าหมายเรื่องวาดภาพไว้ไกลมากขนาดนั้น แต่แพสชันที่กลับมา ทำให้ผมอยากลองวาดภาพในแบบใหม่ๆ ดู นอกจากการลองฝึกทำแอนิเมชันเองใน Photoshop แล้ว ผมก็อยากลองวาดภาพลงบนเฟรมผ้าใบดูนะ แต่ผมก็อยากให้ทุกอย่างค่อยเป็นค่อยไปตามแพสชันดีกว่า

สุดท้ายแล้วน้องฟ้ากับน้องกล้ากำลังพานัก (ชอบ) วาดอย่างเก่งเดินไปในทิศทางไหน

ภาพชุดภาพล่าสุดมีชื่อว่า Happy New Me ครับ เกิดจากการที่ต้องการจะบอกว่า นี่คือความสุขครั้งใหม่ของผม การริเริ่ม การเริ่มต้นใหม่ และตัวตนใหม่ที่มีความสุขของผม ธีมของภาพจริงมาพร้อมกับเทศกาลปีใหม่ตั้งแต่ต้นปี 2026 เลยครับ ฉะนั้น ในตอนนี้ผมอาจจะวาดได้ดีบ้างหรือวาดได้ไม่ดีบ้าง แต่ภาพชุดนี้ก็พาผมเดินไปข้างหน้าได้มากกว่าที่จินตนาการไว้ ทำให้ผมกลับมาวาดภาพได้มากกว่าที่คิดจริงๆ ทำให้ผมกลับมามองภาพที่เพิ่งวาดไปเรียงกันแล้วรู้สึกมีความสุขที่ได้ทำผลงานออกมา เพราะฉะนั้นไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นแบบไหน แต่ตอนนี้ผมแค่รู้สึกว่า ถ้ายังรู้สึกอยากวาดภาพอยู่ก็ให้วาดต่อไปเถอะ