“ปีนี้คือปีที่ 4 ที่ CEA เข้ามาร่วมกับทีม Creative Nakhon ในการทำเทศกาล สิ่งที่เรามองเสมอคือการอยากพูดคุยเรื่องเมืองเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ตอนที่เรามาเปิดสำนักงาน CEA ที่ภาคใต้ สิ่งที่เราโฟกัสกันคือการตั้งไว้ว่า อยากนำเสนอภาคใต้ด้วยคำว่า Wellness Economy หรือ เศรษฐกิจแห่งความสบายใจ ครับ” ฆฤณอธิบายให้เราฟัง

ครีเอทีฟนครหยิบจุดแข็งที่สุดของนครมาใช้เป็นคอนเซปต์เทศกาลในปีนี้ เพราะเมื่อพูดถึงนคร ใครๆ ก็มักนึกถึง ‘ไอ้ไข่’ หรือพูดถึงประสบการณ์การมูที่หลายคนมักสมหวัง เทศกาลจึงหยิบยกคำว่า ‘SACRED SECRET : ศักดิ์สิทธิ์ เข้มขลัง’ มาเป็นแกนหลักในการอธิบายงาน

เศรษฐกิจแห่งความสบายที่ว่าไม่ใช่การมุ่งเป้าไปที่เรื่องการทำธุรกิจ หรือการมีสินค้าเพื่อเน้นสร้างเม็ดเงินให้เมืองคอน แต่เป็นการสนับสนุนเศรษฐกิจของนครในสภาวะเมื่อผู้คนเริ่มหมดไฟ หมดกำลังใจ ไม่ว่าจะด้วยเรื่องการเมืองหรือสภาวะเศรษฐกิจก็ตาม เหตุนั้นจึงทำให้ผู้คนหันไปหาที่พึ่งทางใจ หากิจกรรมเพื่อคลายเครียด

เศรษฐกิจสร้างสรรค์ที่ CEA อยากเติมแต่งให้เมืองนครจึงเป็นเศรษฐกิจที่นำ ‘ต้นทุนความเชื่อ’ ไม่ว่าจะเครือข่ายธุรกิจการค้าที่เกี่ยวข้องกับวัตถุมงคล สถานปฏิบัติธรรม หรือเครือข่ายต่างๆ ที่อยู่ในสิ่งแวดล้อมของความเชื่อ ให้เข้ามาบรรจบกับวงการสร้างสรรค์ดู และนำเสนอต้นทุนที่มีผ่านงานสร้างสรรค์ที่ช่วยผ่อนคลายใจให้ผู้คน และยังเป็นการยก City Branding หรืออัตลักษณ์เมืองคอนให้ชัดขึ้นด้วย

“รอบที่แล้วเรามาในธีม ‘จ้าน’ คำว่าจ้านเป็นภาษาใต้ที่แปลว่าเยอะแยะมากมาย ในปีนั้นก็จะมีความหลากหลายหน่อย พอมาปีนี้เราเลยหยิบกรุสมบัติของเมืองนคร เพราะนครมีกรุสมบัติเยอะแค่รอกุญแจหนึ่งที่จะไขและเปิดมันออกมา”

ศุภชัยเล่าให้เราฟังต่อในฐานะที่เขาคือหนึ่งในคนที่ทำงานสร้างสรรค์และเห็นเสน่ห์เมืองนครมาโดยตลอด

โดยเฉพาะเรื่องความศรัทธา ศุภชัยย้ำกับเราว่า ความเชื่อและความศรัทธาของเมืองนครฝังรากลึกและยาวนานมากๆ เพราะแค่ศาสนาที่มีความเป็นพหุวัฒนธรรมก็บ่งบอกได้แล้วว่า เมืองนครมีประวัติศาสตร์ความเชื่อมายาวนานแค่ไหน ตั้งแต่ศาสนาพราหมณ์-ฮินดูที่เข้ามายังเมืองนครเป็นศาสนาแรก ตามมาด้วยศาสนาพุทธมหายาน แล้วจึงมีหินยาน มีเถรวาท มีศาสนาคริสต์ ไปจนถึงศาสนาอิสลาม เมืองนครจึงนับเป็น ‘ศูนย์กลางทางศาสนาของภาคใต้’ เลยก็ว่าได้

“ยกตัวอย่างแผนที่ในภาพนี้นะครับ” ศุภชัยชี้ไปยังภาพหนึ่งในร้าน Cafe De Ligor ตึกยาวบวรนครที่เรานั่งคุยกันอยู่ “นี่คือภาพแผนที่ที่วาดโดยฝรั่งเศสนะครับ มันถูกพิมพ์ที่ฝรั่งเศสมา 300 กว่าปีแล้ว ในภาพนี้เขียนว่า Royaume de Ligor หรือแปลว่าราชอาณาจักรของลิกอร์ หรืออาณาจักรนครศรีธรรมราช แปลว่าที่นี่มีราชอาณาจักรของตนเองมาก่อน ฉะนั้น ที่นี่จึงมีรากของประวัติศาสตร์และความศรัทธารวมอยู่ที่นี่ อย่างวัดพระมหาธาตุที่กำลังจะขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในเร็วๆ นี้ ก็เป็นหลักฐานประวัติศาสตร์ชั้นดีที่สะท้อนรากแห่งความศรัทธาของนครด้วย”

รากประวัติศาสตร์และศรัทธาที่มากมายเหล่านั้นถูกบรรจุไว้ดั่งกรุสมบัติ และเทศกาล Creative Nakhon ในปีนี้ก็ได้นำกุญแจไปไขออก แล้วค่อยๆ หยิบสมบัติเหล่านั้นมาโชว์ให้ทุกคนดูทีละชิ้น

“ที่บอกว่า นครคือกรุสมบัติ อยากให้นึกถึงหีบเก่าๆ อันหนึ่งในบ้านที่ตั้งไว้ ปู่ย่าตายายบอกให้เรารักษาไว้ดีๆ แต่ห้ามไม่ให้เปิด เพราะกลัวจะโดนขโมย หรือมีข้อต้องห้ามมากมาย เทศกาลนี้อาจจะเรียกได้ว่า พวกเราเป็นแค่ผู้ที่เริ่มไขกุญแจให้ก่อน และจึงค่อยๆ หยิบจับสิ่งที่อยู่ในกรุมาใช้ให้สมบูรณ์ทีละเรื่อง เมืองนครมีของดีแต่เหมือนไม่อยากบอก” ศุภชัยหัวเราะให้กับความขี้หวงตามสไตล์คนรุ่นปู่รุ่นย่าของคนนคร

ที่นครไม่ได้มีดีแค่ไอ้ไข่ แต่งานคราฟต์อย่างการลงเครื่องถม เทคนิคการวาดลายดั้งเดิมต่างๆ รวมถึงงานดีบุกของเมืองนครก็โดดเด่นมากเช่นกัน แต่เพียงแค่ยังไม่เคยนำเทคนิคเหล่านั้นมาท้าทายให้เกิดชิ้นงานใหม่ๆ ขึ้น ซึ่งในเทศกาลนี้ก็ได้ทลายกรอบเหล่านั้นไปมากประมาณหนึ่งแล้ว

“คำว่ากรุคือของดีนะ แต่ของดีที่คุณเห็น ถ้าเห็นจนคุ้นชิน มันก็จะตั้งอยู่ที่เดิมโดยที่ไม่รู้จะนำมาใช้อะไร แต่สิ่งเดิมๆ เหล่านั้นนั่นแหละที่คนอื่นมองแล้วรู้สึกว่าเจ๋ง ฉะนั้น พวกเราจึงต้องกล้าเปิดกรุในบ้านกันดูสักครั้งครับ”