กิ๊ก : “ช่วงปีแรกๆ ที่ย้ายกลับมาปักหลักอยู่แพร่ พอถึงช่วงเวลาประมาณ 1 ทุ่ม ทั่วทั้งเมืองก็เริ่มปิดไฟเงียบกันหมดแล้ว ถนนแทบทุกสายมืดสนิท แต่พออยู่กับความเงียบนั้นไปสักพัก กิ๊กกับคิมก็มองว่า พวกเราควรชวนเพื่อนพ้องคนรุ่นใหม่ลุกขึ้นมาขยับตัว สร้างพื้นที่สร้างสรรค์ร่วมกัน เพื่อให้พวกเราไม่ต้องทิ้งบ้านเกิดไปที่ไหนอีก

“ตอนแรกกิ๊กแค่อยากมีพื้นที่รวมตัวกลุ่มเพื่อนที่กลับมาบ้านเกิด เพื่อให้พวกเรามาพบปะกัน ครั้งแรกจัดที่สวนหลังบ้าน เป็นปาร์ตี้เล็กๆ บรรยากาศสบายๆ ทุกคนเอาเสื้อผ้าหรือของมือสองมาแลกเปลี่ยนกัน ระหว่างวันก็พูดคุยเรื่องสารทุกข์สุกดิบ เยียวยาจิตใจกันเองในกลุ่มเพื่อน”

คิม : “ตอนแรกที่จัดบริเวณสวนหลังบ้าน พวกเราก็ช่วยกันทำเองตั้งแต่ต้น ทั้งร่างแบบหรือใช้โครงไม้ไผ่มาสร้างเป็นบูธ ตอนนั้นยังมีแค่โต๊ะตัวเดียวอยู่เลย”

กิ๊ก : “พอเวลาผ่านไปสักพัก โชคชะตาก็ค่อยๆ ดึงดูดกลุ่มคนที่ชื่นชอบอะไรคล้ายกันมาเจอกัน กลายเป็นกลุ่มเพื่อนเราก็เริ่มเยอะขึ้น (หัวเราะ) ทำให้ต้องขยายวงกว้างออกไปจนกลายเป็นตลาดเหมือนทุกวันนี้

“พอต้องขยายวงกว้างขึ้น ขั้นตอนต่อมาพวกเราก็ต้องมาตั้งชื่อตลาด ปกติผู้คนในจังหวัดแพร่ใช้ชีวิตแบบดั้งเดิม ตามวิถีชีวิต Slow Life พวกเราก็ไม่อยากใช้คำภาษาอังกฤษ อยากได้คำเมืองให้มันสะดุดหู จดจำง่าย สะท้อนเอกลักษณ์ท้องถิ่น ซึ่งกิ๊กพยายามตีโจทย์ของคำว่า Slow Life ออกมา ได้เป็นคำว่าเนิบ คำนี้ในภาษาถิ่นไม่ได้หมายถึงความอืดอาดเชื่องช้า มันคือการก้าวเดินไปข้างหน้าช้าๆ มั่นคง จริงใจ และละเมียดละไมกับทุกย่างก้าว”

กิ๊ก : “สิ่งที่พวกเราให้ความสำคัญคือตัวตนและเรื่องราวของแบรนด์ ผู้ประกอบการต้องเข้าใจพื้นฐานการสร้างแบรนด์ หรือต้องอยากพัฒนาแบรนด์ร่วมไปกับเนิบ เนิบ มาร์เก็ต โดยต้องเล่าถึงกระบวนการผลิตตั้งแต่เริ่มต้นจนจบได้ ไม่ซื้อผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปอื่นมาประกอบ เพื่อให้ผู้ประกอบการสามารถบอกเล่าคุณค่าของสินค้ากับลูกค้าได้จริงๆ”

คิม : “กฎเหล็กของการเข้ามาร่วมกับเนิบ เนิบ มาร์เก็ต คือสินค้าทุกชิ้นห้ามลอกเลียนแบบ ห้ามรับมาขายไปแบบพ่อค้าคนกลาง ต้องเป็นสินค้าที่ผู้ประกอบการคิดค้น พัฒนา และลงมือทำด้วยตัวเอง 100% ไม่ว่าจะเป็นงานคราฟต์ งานทำมือ หรือเมนูอาหารที่คิดค้นขึ้นมาใหม่ เพื่อให้ลูกค้าได้สัมผัสกับงานสร้างสรรค์ครบทุกศาสตร์”

กิ๊ก : “พวกเราไม่อยากให้หยุดนิ่งอยู่กับที่ เนิบ เนิบ มาร์เก็ตพัฒนาตัวเองทุกปี ผู้ประกอบการก็ต้องพัฒนาตัวเองไปด้วยกัน ในทุกๆ การจัดเนิบ เนิบ มาร์เก็ต เราจะโยนโจทย์ความท้าทายใหม่ๆ ให้ผู้ประกอบการเสมอ ชวนให้แต่ละแบรนด์คิดค้นสินค้าหรือเมนูพิเศษใหม่ๆ มาเปิดตัวในเนิบ เนิบ มาร์เก็ต ซึ่งเราเคยชวนร้านเจลาโตโฮมเมดมาสร้างเมนูใหม่ ใช้โจทย์ความเป็นท้องถิ่นมารังสรรค์ให้เป็นรสชาติ จนออกมาเป็นเจลาโตรสแกงฮังเล หรือร้านเบเกอรีที่ทำพายไส้ลาบหมูคั่ว

“การกระตุ้นให้ผู้ประกอบการพัฒนาตลอดเวลา ทำให้พวกเขาได้ทลายขีดจำกัดของตัวเอง ได้สนุกกับการทดลองสิ่งใหม่ๆ ขณะเดียวกันก็ทำให้คนมาเดินงานรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้ง เพราะไม่มีทางรู้เลยว่า ปีนี้จะเจอเมนูพิเศษอะไรบ้าง

“ที่ผ่านมาเนิบ เนิบ มาร์เก็ต ไม่เก็บเงินค่าเช่าพื้นที่จากร้านค้า แค่ตั้งกล่องช่วยค่าน้ำค่าไฟตามความสมัครใจของแต่ละร้าน เพราะเราไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อการทำตลาดนัดเชิงพาณิชย์ พวกเราแค่อยากสร้างพื้นที่เพื่อให้คนทำงานคราฟต์ ช่างฝีมือท้องถิ่น คนรุ่นใหม่ หรือผู้ประกอบการที่กำลังมองหาพื้นที่จัดแสดงผลงานมารวมตัวกันแสดงอัตลักษณ์ของชุมชน

“ตอนนี้เนิบ เนิบ มาร์เก็ต ก้าวเข้าสู่ปีที่ 11 แล้ว สิ่งที่ทำให้กิ๊กกับคิมมีความสุขจนอยากจัดตลาดไปเรื่อยๆ คือตอนที่ผู้ประกอบการมาเล่าให้พวกเราฟังว่า สามารถขายของได้เป็นกอบเป็นกำ มีรายได้หล่อเลี้ยงชีพอย่างมั่นคงจากหยาดเหงื่อและงานฝีมือของตัวเอง”

คิม : “โดยปกติเนิบ เนิบ มาร์เก็ต จัดขึ้นปีละครั้งที่สวนหลังบ้านของ Homelynestphrae ตอนนี้เดินทางมาถึงปีที่ 11 ซึ่งพวกเรามีทีมงานเพียงไม่กี่คนเท่านั้น พี่กิ๊กกับคิมยังคงทำทุกอย่างด้วยตัวเองเหมือนกับช่วงขวบปีแรกๆ รูปแบบการจัดการของเนิบ เนิบ มาร์เก็ต จึงมีความเป็นครอบครัวสูงมาก เราสองคนลงมือเดินคุย ต้อนรับ ตอบคำถาม รับฟังปัญหาจากร้านค้าและลูกค้าด้วยตัวเองทุกขั้นตอน

“ถ้าเราขยายสเกลขยายทีมให้ใหญ่มากขึ้น มันจะกลายเป็นธุรกิจเชิงพาณิชย์ขึ้นมาทันที ซึ่งผิดจุดประสงค์ที่สร้างขึ้นมาตั้งแต่แรก”

กิ๊ก : “เนิบ เนิบ มาร์เก็ต มีกลุ่มผู้ประกอบการหลากหลาย ส่วนใหญ่เป็นชาวแพร่และจังหวัดใกล้เคียง ขณะเดียวกันพวกเราก็ทำงานร่วมกับชุมชนด้วย โดยชักชวนชุมชนนำสินค้าท้องถิ่นมาเข้าร่วมตลาด เช่น น้ำพริก สบู่ ผ้ามัดย้อม

“นอกเหนือจากการหยิบผลิตภัณฑ์จากชุมชนมาร่วมในเนิบ เนิบ มาร์เก็ต กิ๊กก็ดึงเอาวัตถุดิบท้องถิ่นรอบตัวมาหมุนเวียนในโฮมสเตย์ (Homelynestphrae) เช่น ซื้อน้ำพริกจากแม่ค้าในตลาดมาจัดเป็นเซตอาหารเช้าเสิร์ฟให้ลูกค้า รวมถึงเปิดช่องทางให้ลูกค้าสั่งซื้อกลับบ้านได้ด้วย กลายเป็นวัฏจักรหมุนเวียน ถ้าเราพากันขับเคลื่อนไปเรื่อยๆ ก็เกิดเป็นพลังซัปพอร์ตกันเอง ทำให้มูลค่าสินค้าท้องถิ่นไม่สูญหายไปไหน

“ภาพจำในอดีตเมืองแพร่ถูกจำกัดอยู่แค่ผ้าม่อฮ่อม พระธาตุช่อแฮ หรืออดีตยาวนานกว่านั้นก็เป็นเรื่องป่าไม้ ปัจจุบันเสน่ห์เหล่านี้ก็ยังคงอยู่นะ แค่เพียงคนรุ่นใหม่หยิบจับวัตถุดิบเหล่านี้มาตีความใหม่ ผ่านสายตาทางศิลปะหลากหลายรูปแบบ ยกระดับให้เป็นงานคราฟต์ดีไซน์ร่วมสมัย สะท้อนผ่านผลิตภัณฑ์รูปแบบต่างๆ ทั้งเสื้อผ้า สินค้าเชิงไลฟ์สไตล์ งานคราฟต์ในชีวิตประจำวัน

“ส่วนเป้าหมายในอนาคตของกิ๊กและคิม พวกเรายังคงอยากกลับมาให้ความสำคัญกับชุมชนอยู่ โดยเราจะค่อยๆ ขยับจากชุมชนร้องซ้อขยายไปสู่การทำงานร่วมกับ 5-6 ชุมชนรอบข้างต่อไป”

ติดตามข้อมูลเกี่ยวกับ Nerb Nerb Market ต่อได้ที่ https://www.facebook.com/nerbnerbmarketphrae